صندلی تکه ای از نشیمنگاه های روزمره با پشتی و تکیه گاه است. تاریخچه آن را می توان به صندلی های اشرافی پادشاهی جدید مصر باستان ردیابی کرد. اولین تصویر از یک صندلی در چین در تخت طناب نشان داده شده در نقاشی های دیواری غار 285 در غارهای Mogao از سلسله وی غربی یافت می شود. اصطلاح "صندلی" در سلسله تانگ ظاهر شد و اشکال اساسی مانند صندلی تاشو و صندلی استاد بزرگ در سلسله سونگ پدیدار شد. مبلمان به سبک مینگ-در طول سلسله مینگ و چینگ به یک استاندارد جهانی تبدیل شد.
صندلی های سنتی به عنوان نمادی از مقام عمل می کردند، مانند مراسم تاج و تخت سلطنتی لویی چهاردهم و سنت با وقار صندلی استاد بزرگ چینی. صندلی های مدرن دارای طراحی آناتومیک هستند. در قرن هجدهم، پزشک فرانسوی نیکلاس آندره دو بوآ-لو-گارد برای اولین بار رابطه بین اسکلت انسان و صندلی را مورد مطالعه قرار داد. صندلیهای معاصر به دستههای صندلی ارگونومیک تبدیل شدهاند که از تراشههای هوشمند و حسگرهای{6}حساسیت بالا برای دستیابی به پشتیبانی پویا کمری، یکپارچهسازی سیستمهای صوتی فراگیر و عملکردهای نظارت بر سلامت استفاده میکنند. در سال 2025، صنعت فنآوری پشتیبانی تطبیقی کمری سه ناحیهای و پارچه مشبک با کشش بالا-را معرفی کرد.
