نقاشی های دیواری در غار 285 دانهوانگ دو نفر را به تصویر می کشد که روی صندلی نشسته اند. نقاشی های دیواری در غار 257 زنان را نشان می دهد که روی چهارپایه های مربع شکل و نیمکت های بلند با پاهای ضربدری نشسته اند. و حکاکیهای سنگی در غار لوتوس غارهای لانگمن زنانی را نشان میدهد که روی چهارپایههای گرد نشستهاند. این تصاویر به وضوح استفاده از صندلی ها و چهارپایه ها را در خانه های مقامات و اشراف در طول سلسله های شمالی و جنوبی بازتولید می کند. اگرچه صندلی در آن زمان از قبل دارای شکل صندلی و چهارپایه بود، اما اغلب برای مدیتیشن در معابد استفاده می شد، از این رو آن را "تخت مراقبه" نامیدند. پس از سلسله تانگ، استفاده از صندلی به تدریج افزایش یافت و نام "صندلی" به طور گسترده مورد استفاده قرار گرفت و به این ترتیب آن را از دسته تخت ها جدا کرد. بنابراین، هنگام بحث در مورد منشا صندلی ها و چهارپایه ها، باید از "تخت هو" شروع کرد، که در زمان سلسله هان و وی از هند معرفی شد.
قبل از سلسله تانگ، این شخصیت تعبیر دیگری به معنای "نرده کناری کالسکه" نیز داشت. وظیفه آن ارائه پشتیبانی برای افرادی بود که در کالسکه سوار می شدند. صندلیهای بعدی، به شکل خود، از یک سکوی-چهار پا با نردهای متصل بودند. طراحی آنها احتمالاً از نرده یک کالسکه الهام گرفته شده است و نام "صندلی" نیز از آن اقتباس شده است. بر اساس مواد موجود، سلسله تانگ قبلاً صندلی های کاملاً پیچیده ای داشت.
